پی سی تی

من و ایرباس ۳۳۰ یهویی (سفرنامه جولیت الفا)

۲۸ فروردین ۱۳۹۶

پس از سالها تحریم و ماه ها پیگیری ورود اولین ۳۳۰ ایران و با فعال شدن این پرنده به جهت مسافرت کاری در سفر به مشهد همای سعادت بر ما نشست و خوشحال به سمت مهراباد روان شدم یادم هست جوان ترین هواپیمایی که سوار شدم ۲ یا شاید ۵ سال عمر داشت و در ایران عمر گرانمایه با پروازهای کهن سال چارتری سپری شده بود
طبق معمول با اینکه از منزل تا فرودگاه ۵ دقیقه هم فاصله ندارم اما دیر پای کانتر رسیدم و صندلی ۴۱ جی به ما رسید
از همان ابتدای رسیدن به رمپ همه مسافران دوربین به دست چنان خبرنگاران حرفه ای مشغول انداختن سلفی من و ایرباس یهویی بودند و من هم از فرصت استفاده کرده و با دقت تمام مشغول بررسی فنی جزئیات جولیت الفا سرحال و صفر کیلومتر شدم حتی صبر کردم تا اتوبوس دوم هم از راه رسید اما همچمنان در کنار نو رسیده هما مشغول قدم زدن بودم و لذت میبردم جالب اینجا بود که هیچ کسی هم گیری به بنده نداد هیچ حتی به پرسش های از سر کنجکاوی بنده هم دیسپچ محترم همچون یک تور لیدر قهار پاسخ داد
چیزی که مشخص بود کارگو و حجم زیاد بارگیری است چیزی که شنیدم بیش از ۲٫۵ تن فقط بار مسافری داشتیم و پرواز فول اعلام شد با ورود به هواپیما گویا وارد موزه لوور شدم همه در حال بازدید توریستی و عکاسی سلفی چند تایی تکی با همسر بی همسر وسط بیزنس تا اکونومی و … بودند و همکاری فوق العاده کرو پرواز با مردم و صبر و شکیبایی انها قابل تقدیر صحنه جالبی بود به خصوص قسمت بیزنس خیلی جلب توجه میکرد و قسمت اکونومی هم برای من مشکلی نداشت و فاصله صندلی ها مناسب بود
چیزی که تقریبا میتوان به وضوح از دهان مسافران شنید نو بودن هواپیما و بوی خاصی بود که هرگز به مشامشان نخورده بود کابین شیک و نورپردازی فوق العاده و ارامش بخش و سیستم تهویه هوا جدید خنده بر لبان کلیه مسافران انداخته بود
بر عکس ادعای مخالفان مشخصا اکثر مسافران پرواز را نه مرفهین بی درد بلکه کارمند و خانواده های عادی از نظر شرایط مالی و تیپ و قیافه تشکیل داده بودند که بیشتر با هدف زیارت امام هشتم عازم مشهد بودند از شانس بنده یکی از مهمانداران هم اشنا درامد و کلی با ایشان در طول پرواز گپ و گفت کردیم ناخوداگاه به یاد حاجی جیمز خودمان افتادم
با توجه به اینکه کاپیتان پرواز استاد خلبان موگرینی بود و در حال اموزش و چک راید و کاکپیت شلوغ پس خودم ضایع نکردم و تقاضای ورود به کابین به لقایش بخشیدم
مسافران هم بیشتر سرگرم مانیتورها بودند و باز درگیر گوشی های هوشمند خودشان که بعد از پخش فیلم انونس که البته کاری ضعیف و قدیمی بود و چندان با هواپیما نو سازگاری نداشت و هراز گاهی اینسرتی از ۳۲۱ جدید هم لایی تدوین شده بود
بدون تاخیر اماده تیک اف شدیم در حالت ایدل تقریبا صدایی شنیده نمیشد اما با فول شدن قدرت فوق العاده موتورهای ترنت صدای خیلی زیاد این پرنده در کابین کمی تو ذوق میزد که تا بعد از اوجگیری و رسیدن به ارتفاع ۳۷ هزار پا و کم کردن تراتل ادامه داشت در هنگام اوجگیری هم تکان ها زیاد و بنک های شدید به چپ و راست داشتیم و کمی از روتین پروازهایی که در همین مسیر داشتم متفاوت بود مثلا زمان رسیدن به ارتفاع مورد نظر نزدیک به ۲۰ دقیقه طول کشید که در پرواز برگشت ۱۲ دقیقه ای به ۳۷هزار پا رسیدیم به هر حال گویا پرواز کاملا تمرینی در پیش داشتیم
پذیرایی گرم هما در طول پرواز و قدم زدن و گپ و گفت با دلواپسان مستقر در پرواز هم بیشتر تایم بنده را به خودش اختصاص داد بعد از فرود نرم و پیاده شدن از هواپیما هنوز باورم نمیشد در فرودگاه مشهد با ۳۳۰ نو سفرم پایان پذیرفته یاد روزهایی بودم که در سایت با خبر بازنشست شدن پرنده های مستهلک خارجی در ارزوی امدنشان به ایران به پاپاراتزی مشغول بودیم
آرزو بر جوانان عیب نیست و ما بدون عینک اثرات برجام دیدیم موفق باشید